دلیل اصلی این است که مولکول های هوا درجات مختلفی از پراکندگی نور در فرکانس های مختلف دارند. هرچه فرکانس بیشتر باشد، پراکندگی نور قویتر است و هرچه پراکندگی نور کمتر باشد، شدت آن کمتر است. از آنجایی که فرکانس نور قرمز قابل مشاهده است، اما نور مرئی کم است، به طور ضعیفی پراکنده می شود و به راحتی در جو به نقاط دور پخش می شود، به طوری که حتی در هوای مه آلود، می توانید نور قرمز را از سیگنال دور ببینید. بنابراین، همه سیگنالهای هشدار دهنده، از جمله چراغهای قرمز ممنوعیت عبور خودروها، چراغهای انسداد هوانوردی هشدار دهنده هواپیماهای شبانه، و علائم هشداردهنده مورد استفاده در کارگاههای ساختمانی و محلهای انفجار، همگی قرمز هستند تا هوشیاری مردم' تا جایی که ممکن است.
در مورد نور سفید، این نور ترکیبی از قرمز، نارنجی، زرد، سبز، فیروزه ای، آبی و بنفش است. شدت نور زیادی دارد و می تواند به راحتی توجه افراد' بنابراین، برخی از چراغ های انسداد هوانوردی از نور سفید استفاده می کنند.