بحث در مورد مدیریت هواپیمایی کشوری در توسعه اقتصاد ارتفاع کم
تولید کنندگان نور مانع A محیط خورشیدی،
نور انسدادی متوسط خورشیدی سفارشی،
قیمت پایین نور خورشیدی با شدت بالا نوع B،
تامین کنندگان نور مانع با شدت متوسط B.
به عنوان یک مسیر مهم از صنایع نوظهور استراتژیک، اقتصاد ارتفاعات پایین شروع به "سرعت بخشیدن به پرواز خود" کرده است. نزدیک به 30 استان (مناطق و شهرداری های خودمختار) در سراسر کشور اقتصاد کم ارتفاع را در "گزارش کار دولت" 2024 نوشته اند. توسعه اقتصاد در ارتفاع کم ارتباط نزدیکی با هوانوردی غیرنظامی دارد. اخیراً اولین کنفرانس ترافیک هوایی پیشرفته ایکائو در 9 سپتامبر در مونترال برگزار شد که هواپیماهای ارتفاع پایین را در سیستم هوانوردی جهانی گنجانده است. (که از این پس "کنفرانس" نامیده می شود) به عنوان اداره ذیصلاح امور هوانوردی کشوری، هوانوردی غیرنظامی مسئولیت غیرقابل تحملی برای ترویج توسعه اقتصاد در ارتفاعات پایین دارد. تدوین قوانین و مقررات سیستماتیک و سیاست های علمی برای حمایت قانونی از اقتصاد ارتفاعات پایین و اشاره به مسیر توسعه از اهمیت عملی زیادی برخوردار است. این مقاله به بحث مدیریت هوانوردی غیرنظامی در توسعه اقتصاد ارتفاع کم می پردازد.
1. قوانین و مقررات سیستماتیک هوانوردی غیرنظامی و سیاست های علمی نقش اصلی را ایفا می کند
این "کنفرانس" اشاره کرد که زمانی که ما سیستم های ترافیک هوایی پیشرفته را توسعه می دهیم، استاندارد برای اندازه گیری موفقیت ما نه تنها در پیشرفت تکنولوژی است، بلکه در توانایی ما برای ایجاد یک اکوسیستم حمل و نقل پیشرفته یکپارچه واقعاً جهانی است.
1. تدوین مقررات سیستماتیک برای حفاظت از توسعه اقتصاد در ارتفاعات پایین
تدوین مقررات سیستماتیک بخش مهمی از اکوسیستم اقتصاد در ارتفاعات کم است و تمرکز در اینجا "سیستم سازی" است. از آنجایی که اقتصاد در ارتفاعات پایین یک صنعت ساده نیست، بلکه یک صنعت جدید است که با یک زنجیره صنعتی مشخص می شود، نه تنها بین صنعتی است، بلکه زمینه های متعددی را نیز در بر می گیرد. اگرچه هوانوردی غیرنظامی مقررات و قوانینی را برای اقتصاد کم ارتفاع تدوین کرده است، اما هنوز فاصله مشخصی با نیازهای توسعه اقتصاد ارتفاع پایین وجود دارد. برای شکل دادن به آینده باید در اوج استراتژیک توسعه اقتصاد کم ارتفاع بایستیم. بر اساس قوانین و مقررات موجود، ما نظام مندسازی مقررات اقتصادی ارتفاع کم را بیشتر بهبود خواهیم بخشید، ارتباط و هماهنگی بین مقررات مختلف را تضمین خواهیم کرد و از توسعه اقتصاد ارتفاع کم محافظت خواهیم کرد.
① تدوین مقررات سیستماتیک برای صدور گواهینامه قابلیت پرواز. ایمنی سنگ بنا و مقدمه توسعه اقتصاد ارتفاعات کم است. بدون ایمنی، هیچ چیز در اقتصاد ارتفاع پایین وجود ندارد. هواپیما منبع ایمنی اقتصادی در ارتفاع پایین است و مقررات گواهینامه صلاحیت پرواز اولین خط دفاعی برای تضمین ایمنی است. در حال حاضر، بخش مدیریت هوانوردی غیرنظامی برخی مقررات گواهینامه صلاحیت پروازی برای هواپیماها از جمله گواهینامه صلاحیت پرواز برای هواپیماهای سرنشین دار سنتی و پهپادها را تدوین کرده و مشخصات فنی و استانداردهای مربوطه را نیز تدوین و بهبود بخشیده است. با این حال، به عنوان یک زمینه در حال ظهور، توسعه سریع اقتصاد در ارتفاع پایین الزامات بالاتری را برای سیستم نظارتی گواهینامه صلاحیت پروازی هوانوردی غیرنظامی مطرح کرده است، به ویژه ویژگی‌های فعالیت‌های پرواز در ارتفاع پایین مشخص می‌کند که خطرات ایمنی آن نسبتاً زیاد است. در حال حاضر، سیستم نظارت ایمنی برای پرواز در ارتفاع پایین به اندازه کافی کامل نیست. تفاوت‌هایی در استانداردهای تقسیم‌بندی حریم هوایی در ارتفاع پایین در مناطق و بخش‌های مختلف وجود دارد که در نتیجه حقوق استفاده از حریم هوایی نامشخص، فقدان استانداردها و مشخصات ایمنی یکپارچه و واضح و افزایش خطر درگیری‌های پروازی است. علاوه بر این، تفاوت هایی در قوانین و مقررات در مورد مدیریت ارتفاع پایین وجود دارد و فقدان استانداردهای یکپارچه ملی، هماهنگی فعالیت های پرواز در ارتفاع پایین بین منطقه ای را دشوار می کند. ابزار نظارت زمان واقعی فعالیت های پرواز در ارتفاع پایین نسبتاً عقب مانده است و قابلیت های هشدار خطر ناکافی است. این نیز مشکلات و خطرات بزرگی را برای مدیریت هواپیمایی کشوری به همراه دارد. تسریع در تدوین و بهبود استانداردها و سیستم‌های هنجارهای مربوطه برای ارتقای سطح و قابلیت‌های نظارت ایمنی ضروری است.
② تدوین مقررات سیستماتیک در مورد قوانین ترافیک هوایی و مدیریت مسیر. تخصیص منطقی و استفاده کارآمد از منابع فضای هوایی کلید توسعه اقتصاد در ارتفاعات پایین است. هوانوردی غیرنظامی برنامه ریزی علمی و معقول فضای هوایی را بر اساس توزیع منابع ملی فضای هوایی و نیازهای توسعه اقتصادی در ارتفاع کم انجام می دهد. از طریق برنامه ریزی می توان محدوده استفاده، محدودیت ها، زمان پرواز و ارتفاع فضای کم ارتفاع را روشن کرد. به عنوان مثال، حریم هوایی در ارتفاع پایین را می توان به حریم هوایی کنترل شده، فضای هوایی نظارت شده و فضای هوایی گزارش شده تقسیم کرد و اقدامات مدیریتی و قوانین پرواز مربوطه را می توان با توجه به انواع مختلف حریم هوایی فرموله کرد. برای اطمینان از ایمنی پروازهای ارتفاع پایین، مقررات روشنی برای پروازهای ارتفاع پایین ارائه کنید. با این حال، تا آنجا که به مکانیسم فعلی مدیریت فضای هوایی در ارتفاع پایین مربوط می شود، هنوز از ایده ها و روش های مدیریت عمومی هوانوردی سنتی استفاده می کند، که نمی تواند نیازهای توسعه نوآورانه اقتصاد ارتفاع پایین را برآورده کند. به ویژه با هدایت داده‌ها و هوش مصنوعی، فناوری‌های جدید و اشکال جدید کسب‌وکار در اقتصاد ارتفاع کم به ظهور ادامه می‌دهند و هواپیماهای مختلف در یک جریان بی‌پایان ظهور می‌کنند. قوانین موجود ترافیک هوایی و مقررات مدیریت مسیر نمی تواند به موقع با این تغییرات سازگار شود. ما باید همگام با زمان و تدوین مقررات سیستماتیک برای همگامی با سرعت توسعه اقتصاد کم ارتفاع باشیم.
③ تدوین مقررات و استانداردهای مربوطه برای ساخت زیرساخت‌های اقتصادی سیستماتیک در ارتفاع کم. ساخت زیرساخت های اقتصادی در ارتفاع کم پایه حفاظت ایمنی است. ما نیاز به تدوین مقررات و استانداردهای سیستماتیک برای ساخت زیرساخت های اقتصادی کم ارتفاع از منظر کلی توسعه اقتصاد کم ارتفاع داریم. این مقررات و استانداردها نه تنها برای فرودگاه‌های عمومی در سیستم فعلی هوانوردی غیرنظامی، بلکه برای استانداردهای فنی و الزامات ایمنی برای زیرساخت‌ها مانند نقاط برخاست و فرود موقت، در عین حال اطمینان از قابل اعتماد بودن کیفیت امکانات و عملکرد مناسب نیز هستند. امن لازم به ذکر است که با توجه به تفاوت های زیاد در نقاط فرود هواپیماهای اقتصادی در ارتفاع پایین، شامل عملکردهای اطلاعاتی، اشتراک گذاری داده ها و مدیریت داده ها و غیره، این آیین نامه در هنگام تدوین نیاز به دقت و دقت بیشتری دارد. به عنوان مثال، مکان های برخاست و فرود eVTOL لزوماً در فرودگاه ها نیستند. برخی در بالای ساختمان های مرتفع، برخی بر روی زمین و غیره قرار دارند که نیاز به استانداردهای کامل ساخت و بهره برداری دارند تا اطمینان حاصل شود که هواپیما هنگام برخاستن و فرود در ارتفاعات از حفاظت و پشتیبانی کافی برخوردار است.
④ یک سیستم نظارتی تضمین خدمات در ارتفاع کم را فرموله کنید. هسته اصلی اقتصاد ارتفاع کم در ارتفاع کم است و سیستم نظارتی تضمین خدمات در ارتفاع پایین، پشتوانه و تضمین مهمی برای توسعه اقتصاد ارتفاع کم است. در این راستا، هوانوردی غیرنظامی نه تنها مدیر اقتصاد ارتفاع پایین بلکه ارائه دهنده خدمات نیز می باشد. از منظر خود هوانوردی غیرنظامی، با تدوین سیستم نظارتی تضمین خدمات در ارتفاع پایین، می توان فرآیند خدمات را بهینه کرد. به عنوان مثال، ساده سازی رویه های تایید، بهبود کارایی تایید، ارائه خدمات "یک مرحله ای" و غیره برای بهبود راحتی و به موقع بودن خدمات در ارتفاع پایین. علاوه بر این، برای حصول اطمینان از نقش مهم سیستم تضمین خدمات در ارتفاع پایین در پیشبرد توسعه اقتصاد ارتفاع کم، اداره مدیریت هواپیمایی کشوری به عنوان ارائه‌دهنده مقررات، باید ابتکار عمل را برای همکاری با دولت‌های محلی به‌طور مشترک به عهده بگیرد. ترویج تدوین سیستم تضمین خدمات در ارتفاع پایین بر اساس شرایط واقعی محلی، به طوری که سیستم ضمانت خدمات در ارتفاع پایین صادر شده مطابق با وضعیت واقعی باشد و بتواند اهداف، مسیرها و اقدامات توسعه را برای ارتفاع کم محلی نشان دهد. اقتصاد. به عنوان مثال، شنژن در صدور اولین آیین نامه محلی کشور در زمینه اقتصاد کم ارتفاع، «مقررات ترویج صنعت اقتصادی کم ارتفاع در منطقه ویژه اقتصادی شنژن» پیشقدم شد که حاصل همکاری نزدیک بین هواپیمایی کشوری و دولت های محلی
2. تدوین سیاست های علمی برای هدایت توسعه صنایع اقتصادی در ارتفاع پایین
سیاست‌های علمی منعکس‌کننده تحول مفاهیم و شیوه‌های حمل‌ونقل در ارتفاع پایین و شهری، از جمله بازنگری اساسی در زمینه‌های استفاده از حریم هوایی، طراحی هواپیما و مدیریت ترافیک هوایی، و حرکت به سمت یک سیستم حمل‌ونقل در ارتفاع پایین انعطاف‌پذیر، پایدار و جامع‌تر است. .
① ارتقای سطح شناختی تدوین خط مشی های علمی. ارتفاع شناختی تدوین خط مشی، موفقیت یا شکست جهت گیری خط مشی را تعیین می کند. اوج شناخت ما را ایجاب می کند که در گذشته افراط نکنیم، بلکه از چشم انداز اصلی پایبندی به صنعت عبور کنیم و اهمیت تدوین سیاست های علمی را از منظر وضعیت کلی و استراتژی توسعه ارتفاعات کم بدانیم. اقتصاد. تاکید بر این نکته نه برای بالا بردن خودمان است و نه فراتر از اختیارات، بلکه قانون عینی توسعه اقتصاد ارتفاعات پایین است که مدیریت هواپیمایی کشوری را می طلبد. بنابراین، هنگام تدوین سیاست ها، باید در اوج وضعیت کلی اقتصاد کم ارتفاع بایستیم. از منظر زمان باید وضعیت موجود را دید و آینده نگر بود. از منظر فضا باید روابط افقی و عمودی را در نظر گرفت و از ابعاد مختلف به نیازهای مختلف همه طرفین رسیدگی کرد تا از رفتارهای یک جانبه و کوته بینانه پرهیز کرد. اطمینان حاصل کنید که این سیاست دارای شناخت اجتماعی و امکان سنجی گسترده است و جهت گیری را برای توسعه اقتصاد در ارتفاعات پایین هدایت می کند.
② رهبری سیاست های علمی. رهبری سیاست های هواپیمایی کشوری در توسعه اقتصاد ارتفاع کم بسیار برجسته است. هنگام تدوین باید محتاط تر و دقیق تر باشیم و باید روی نکات کلیدی ترویج توسعه اقتصاد ارتفاعات کم تمرکز کنیم. از یک سو باید اهداف و مسیرهای توسعه تفصیلی برای اقتصاد کم ارتفاع تعیین شود. این اهداف توسعه یک نقشه راه روشن را در بسیاری از جنبه‌ها مانند ساخت زیرساخت، نوآوری‌های تکنولوژیکی و گسترش مقیاس بازار پوشش می‌دهند. از سوی دیگر، سیاست های دسترسی به بازار، نوآوری های تکنولوژیکی و استانداردها را روشن کنید. در عین حال، راهنمایی برای کشت و توسعه بازار و همچنین یکپارچگی صنعتی و توسعه هماهنگ ارائه می دهد. علاوه بر این، تمرکز بهینه سازی محیط توسعه اقتصاد کم ارتفاع باید در "کمک کردن" منعکس شود و جهت گیری های مختلف سیاستی باید به وضوح قابل مشاهده باشد، از جمله ساده سازی فرآیند تصویب، کاهش هزینه های عملیاتی بنگاه های اقتصادی کم ارتفاع، مختلف. اقدامات تشویقی و غیره، به طوری که تمام حلقه های زنجیره صنعت اقتصادی در ارتفاعات پایین می توانند جهت گیری سیاست را در یک نگاه ببینند، که نه تنها می تواند توسعه خود بنگاه های اقتصادی کم ارتفاع را ارتقا دهد، بلکه بنگاه ها و سرمایه های بیشتری را به سمت خود جذب کند. ورود به حوزه اقتصادی کم ارتفاع و ترویج توسعه اقتصاد کم ارتفاع.
③ قابلیت اجرای سیاست های علمی. عملکرد خط مشی های علمی ویژگی نمادین آن است. اول، اهداف سیاست روشن است. سیاست های علمی باید اهداف و جهت گیری های مشخصی داشته باشند تا مجریان به وضوح بدانند چه آثاری باید حاصل شود. این یک پیش نیاز برای عملیاتی بودن سیاست های علمی است. به عنوان مثال، «طرح اجرایی برای نوآوری و استفاده از تجهیزات عمومی هوانوردی (2024-2030)» اهداف توسعه روشن و وظایف مرحله‌ای را برای اقتصاد ارتفاع کم تعیین می‌کند و به دولت‌ها و شرکت‌های محلی جهت توسعه روشنی برای جهت و اهداف مدیریت فضای هوایی در ارتفاع کم، بهبود کارایی استفاده از منابع فضای هوایی و اطمینان از ایمنی پرواز. دوم، شفاف سازی اقدامات و مراحل اجرایی خاص برای کاهش ابهام و عدم اطمینان در فرآیند اجرا. به عنوان مثال، در سال های اخیر، سازمان هواپیمایی کشوری پیشرفت های قابل توجهی در ارتقای سیستم تضمین خدمات پرواز در ارتفاع پایین داشته است که از جمله آنها می توان به تکمیل پایه سیستم ضمانت سه سطحی سامانه ملی اطلاعات، سامانه اطلاعات منطقه ای و خدمات پروازی اشاره کرد. ایستگاه این سیاست نه تنها ایمنی و کارایی پرواز در ارتفاع پایین را بهبود می بخشد، بلکه زمینه ای را برای تحقق تایید "یک مرحله ای" فراهم می کند و از توسعه اقتصاد در ارتفاع پایین پشتیبانی قوی می کند.
II. چالش های توسعه اقتصاد ارتفاع کم در مدیریت هوانوردی غیرنظامی
از آنجایی که اقتصاد در ارتفاعات پایین محصول فناوری اطلاعات، کلان داده و هوش مصنوعی است، صنعت جدیدی است که زمینه‌های متعدد و صنایع بین‌صنعتی را ادغام می‌کند. اجرای مدیریت علمی توسط هوانوردی غیرنظامی یک چالش عظیم بی سابقه از نظر مفاهیم مدیریتی و روش های مدیریتی است.
1. چالش های فراصنعتی و میان رشته ای اقتصاد ارتفاع کم برای مدیریت هوانوردی غیرنظامی. زنجیره صنعتی جدید اقتصاد کم ارتفاع شامل زمینه های مختلفی می شود. از منظر هواپیماهای حامل اقتصاد در ارتفاع کم، مواد، فناوری اطلاعات و فناوری ساخت؛ از منظر حوزه‌ها، دولت، هوانوردی غیرنظامی، نیروی هوایی، شرکت‌ها و غیره را در بر می‌گیرد. این رشته‌ها و صنایع متقابل پیچیدگی مدیریت فضای هوایی را افزایش داده و چالش‌های زیادی را برای مدیریت هواپیمایی کشوری به همراه دارد. یکی از آنها نحوه هماهنگی و مدیریت سیاست های اقتصادی در ارتفاع پایین صادر شده توسط دولت های محلی است. به عنوان مثال، اخیراً منتشر شده "نظرات راهنما در مورد صنعت اطلاعات و ارتباطات شانگهای در تسریع ساخت شبکه هوشمند در ارتفاع پایین برای کمک به توسعه اقتصاد کم ارتفاع شهر" به وضوح بیان می کند که کمیسیون اقتصادی و اطلاعات شهرداری رهبری را بر عهده خواهد گرفت و همکاری نزدیک با کمیسیون حمل و نقل شهری، دفتر امنیت عمومی شهرداری، دفتر هوانوردی غیرنظامی شرق چین، پایگاه نیروی هوایی شانگهای و سایر واحدها برای ایجاد یک مکانیسم هماهنگی نظامی-غیر نظامی-محلی، راه اندازی یک گروه کاری خاص، تسریع برنامه ریزی سیستم، ارتقای کلی و غیره این امر مستلزم آن است که هوانوردی غیرنظامی هنر هماهنگی مدیریت بین دامنه ای و بین صنعتی را بیاموزد.
2. فعالیت های اقتصادی چند سطحی اقتصاد در ارتفاع پایین، مدیریت هواپیمایی کشوری را به چالش می کشد. فضای کم ارتفاع محل بقا و توسعه اقتصاد ارتفاع کم است. از زمین تا هوا، هوا و زمین یک عملیات اقتصادی سه بعدی چند سطحی را تشکیل می دهند که دنیایی متفاوت از مدیریت سنتی هوانوردی غیرنظامی است. این یک موضوع جدید بی سابقه برای مدیریت هواپیمایی کشوری است. از یک سو، دشواری مدیریت منابع فضای هوایی افزایش یافته است. حریم هوایی در ارتفاع پایین شامل زمینه های متعددی مانند هوانوردی نظامی، هوانوردی غیرنظامی و هوانوردی عمومی است و دشواری هماهنگی تقسیم بندی و حقوق استفاده از حریم هوایی افزایش یافته است. به ویژه، با افزایش تعداد و انواع هواپیماهای در ارتفاع پایین، منابع فضایی در ارتفاع پایین به طور فزاینده ای محدود شده اند. چگونگی برنامه ریزی منطقی و استفاده از منابع محدود فضای هوایی برای جلوگیری از درگیری های پروازی یک چالش بسیار جدی برای مدیریت هواپیمایی کشوری است. از سوی دیگر، با توجه به انعطاف‌پذیری و تنوع فعالیت‌های اقتصادی در ارتفاع پایین، انواع مختلف هواپیماهای در ارتفاع پایین دارای ویژگی‌های عملکردی متفاوتی هستند که مدیریت هوانوردی غیرنظامی را ملزم به داشتن قابلیت‌های مدیریت پویای بالاتری برای انطباق با نیازهای پرواز در زمان واقعی می‌کند. هواپیماهای مختلف علاوه بر این، انعطاف‌پذیری فعالیت‌های اقتصادی در ارتفاع پایین مستلزم آن است که مدیریت هوانوردی غیرنظامی بتواند به سرعت به شرایط اضطراری و تغییرات مختلف واکنش نشان دهد، که چالشی حتی شدیدتر برای مدیریت پویا اقتصاد ارتفاع پایین است.
3. تنوع روش های عملیات اقتصادی در ارتفاع پایین، چالش هایی را برای مدیریت هواپیمایی کشوری ایجاد می کند. اقتصاد در ارتفاع پایین صنعتی نوظهور است که هواپیما و اشکال مختلف صنعتی را در انواع صنایع نوظهور ادغام می کند. این تنوع روش‌های عملیاتی، اولاً، تنوع روش‌های عملیات میدانی است، مانند «کشاورزی و جنگل‌داری + هوانوردی»، «گردشگری + هوانوردی»، «مسافری و باری + هوانوردی»، «ورزشی + هوانوردی» و سایر مدل‌های ادغام، نیازمند مدیریت هوانوردی غیرنظامی به روش‌های مدیریتی متنوع و ابزارهای نظارتی است که چالش بزرگی برای مدیریت هواپیمایی کشوری است. یکی دیگر از اختلافات منطقه ای است. توسعه اقتصاد کم ارتفاع با توسعه صنعتی قبلی متفاوت است. این هواپیما بر اساس هواپیماهای کوچک، مسیرهای کوتاه، شرکت های کوچک و غیره با ویژگی های منطقه باریک، مقیاس کوچک و ارتباط نزدیک بین شرایط محیطی محلی و توسعه اقتصادی است. تفاوت بین مناطق مختلف بسیار آشکار است. این روش‌های اقتصادی متنوع و تفاوت‌های منطقه‌ای در واقع چالش بزرگی برای مدیریت هواپیمایی کشوری است.
4. چالش های نظارت و فناوری برای مدیریت هواپیمایی کشوری. داده ها و هوش موضوع اصلی دوران معاصر هستند. در سطح نظارتی، با افزایش درجه داده‌سازی و هوشمندی اقتصاد ارتفاع پایین، بخش‌های مدیریت هواپیمایی کشوری نیز ملزم به داشتن قابلیت‌های داده‌سازی و اطلاعاتی هستند. از نظر داده‌سازی اقتصاد ارتفاع کم، اطلاعات نظارتی نمی‌تواند به طور مؤثر به اشتراک گذاشته و هماهنگ شود، جزایر داده‌ها را تشکیل می‌دهد و اشتراک داده‌ها به مانعی برای مدیریت تبدیل شده است. این نه تنها دشواری کار بخش های مدیریت نظارتی هوانوردی غیرنظامی را افزایش می دهد، بلکه کارایی نظارتی را کاهش می دهد. نحوه حل این مشکل باید گفت که برای هوانوردی غیرنظامی مشکل دشواری است. از نظر فنی، به دلیل رشد سریع تعداد ثبت پهپادها در سال‌های اخیر، ابزارهای نظارتی سنتی قادر به پاسخگویی به نیازهای واقعی نبوده و سرعت به‌روزرسانی‌های فناوری نمی‌تواند با سرعت توسعه اقتصادی در ارتفاع پایین برابری کند و در نتیجه مشکل ردیابی بلادرنگ، پایش و هشدار زودهنگام هواپیماهای ارتفاع پایین در فناوری نظارتی، ایجاد شکاف ها و حفره های نظارتی، که بدون شک چالشی جدی برای مدیریت هواپیمایی کشوری است. بنابراین تسریع در ساخت مدیریت هوشمند امری ضروری است.
III. بحث در مورد مدیریت هواپیمایی کشوری در شرایط توسعه اقتصادی در ارتفاع کم
با توسعه اقتصاد در ارتفاع پایین، تقاضا برای استفاده از فضای کم ارتفاع به طور قابل توجهی افزایش یافته است. پاسخگویی به این تغییر مدل سنتی مدیریت فضای هوایی دشوار است و هوانوردی غیرنظامی باید مفهوم مدیریتی خود را برای انطباق با توسعه اقتصاد در ارتفاع پایین تغییر دهد.
1. مفهوم مدیریت هوانوردی غیرنظامی از اقتصاد در ارتفاع پایین باید از مدیریت به اقتصاد خدماتی در ارتفاع پایین تغییر کند.
تغییر مفهوم یک انقلاب است. مدیریت هوانوردی غیرنظامی در اقتصاد ارتفاع کم تمرکز خود را از مدیریت به خدمات تغییر خواهد داد، که نه تنها برای انطباق با توسعه سریع و تنوع اقتصاد در ارتفاع پایین، بلکه یک تغییر انقلابی در مفهوم مدیریت هواپیمایی کشوری است. اول، تغییر از نظارت واحد به خدمات جامع. مدیریت سنتی هوانوردی غیرنظامی اغلب بر نظارت واحد بر فعالیت‌های هوانوردی متمرکز است، در حالی که توسعه اقتصاد در ارتفاع پایین مستلزم تغییر مدیریت هواپیمایی کشوری به خدمات جامع است. این شامل ارائه خدماتی مانند تایید طرح پرواز، هماهنگی استفاده از حریم هوایی، نظارت بر ایمنی پرواز و غیره برای اطمینان از نرمی و ایمنی پروازهای در ارتفاع پایین می باشد. ثانیا، از تدوین ساده قوانین و سیاست ها به تمرکز بر نیازهای کاربر و تجربه خدمات تغییر دهید. هوانوردی غیرنظامی باید همگام با زمان باشد، از مدیریت به سمت خدمات تغییر کند و رضایت و اعتماد کاربران در پروازهای ارتفاع پایین را با بهینه‌سازی فرآیندهای خدماتی، بهبود کارایی خدمات و کاهش هزینه‌های خدمات بهبود بخشد. بر نیازهای کاربر و تجربه خدمات تمرکز کنید. اداره هوانوردی غیرنظامی اخیراً سیاست جدیدی را در مورد اقتصاد در ارتفاع پایین صادر کرد و تأکید کرد که اصلاح فضای هوایی و فناوری‌های کلیدی ادغام synaesthesia منجر به ارتقاء صنعت خواهد شد. روش اصلی تقسیم فضای گزارش‌دهی ساده، حریم هوایی نظارتی و مسیرهای بصری در ساختار فضای هوایی موجود را کنار می‌گذارد و در عوض یک مدل مدیریتی جدید بر اساس طبقه‌بندی فضای هوایی اتخاذ می‌کند که متعهد به بهینه‌سازی جامع بهره‌وری استفاده و نرخ بهره‌برداری از حریم هوایی در ارتفاع پایین است. منابع، و گسترش گسترده فضای هوایی در دسترس برای فعالیت های پرواز در ارتفاع پایین برای پاسخگویی به نیازهای واقعی توسعه شدید اقتصاد کشورم در ارتفاع پایین.
2. هوانوردی غیرنظامی استفاده از داده ها و اطلاعات را برای بهبود سطح مدیریت اقتصاد در ارتفاع پایین تسریع می کند.
داده ها و هوش موتورهایی هستند که توسعه اقتصاد در ارتفاعات پایین را ترویج می کنند. هوانوردی غیرنظامی باید مطابق با الزامات زمان در داده ها و مدیریت هوشمند باشد. ابتدا یک پلتفرم دیجیتال برای مدیریت اقتصادی در ارتفاع کم بسازید. هسته اصلی ساخت یک پلتفرم دیجیتال، تحقق اکوسیستم مدیریت داده است. از طریق پلت فرم دیجیتال، داده‌های عملیات اقتصادی در ارتفاع کم جمع‌آوری می‌شود و داده‌های مختلف در فرآیند عملیات شرکت در زمان واقعی تجزیه و تحلیل می‌شوند و از داده‌ها برای صحبت و نظارت استفاده می‌شود تا کارایی مدیریت بهبود یابد. دوم اینکه برای پیاده سازی مدیریت از هوش استفاده کنید. ایجاد یک پلتفرم داده تنها اولین گام برای هوانوردی غیرنظامی برای مدیریت اقتصاد در ارتفاع پایین است و اجرای مدیریت هوشمند اولویت اصلی است. دلیل این امر این است که ایمنی، بهره برداری، خدمات و مدیریت اقتصاد در ارتفاع کم در نهایت به پشتیبانی و راه حل های هوشمند متکی است. هوانوردی غیرنظامی نیاز به تسریع در ساخت مدیریت هوشمند و شبکه هوشمند در ارتفاع پایین دارد و با ادغام شبکه ارتباطی در ارتفاع پایین، شبکه ادراک ارتفاع پایین، اتصال هوشمند "افراد، ماشین‌ها و اشیاء" را در حریم هوایی در ارتفاع پایین درک می‌کند. شبکه محاسباتی در ارتفاع پایین و غیره، و از فناوری تشخیص ویژگی هوشمند برای تحقق نظارت کامل منطقه، ردیابی بی‌درنگ، هشدار امنیتی، شناسایی و موقعیت‌یابی، اقدامات متقابل و سایر عملکردها در حریم هوایی در ارتفاع پایین استفاده کنید تا از عملیات ایمن و منظم اطمینان حاصل کنید. هواپیماهای ارتفاع پایین
3. هماهنگی و مدیریت به موضوع اصلی مدیریت اقتصادی در ارتفاع پایین هوانوردی غیرنظامی تبدیل شده است
مدیریت و هماهنگی اقتصاد در ارتفاع کم توسط هوانوردی غیرنظامی به موضوع اصلی تبدیل شده است. این نه تنها نیاز به توسعه اقتصاد در ارتفاع پایین است، بلکه لازمه هوانوردی غیرنظامی برای بهبود سطح مدیریت و توسعه با کیفیت بالا است.
اول، بهینه سازی یکپارچه سازی منابع و تخصیص بهینه با هماهنگی به عنوان هسته. هدف مدیریت هوانوردی غیرنظامی این است که از هیچ تلاشی برای ارتقای توسعه اقتصاد ارتفاع کم دریغ نکند. مدیریت هوانوردی غیرنظامی نیاز به هماهنگی با همه طرف‌ها و برنامه‌ریزی علمی و منطقی، تخصیص و تنظیم پویا منابع فضای هوایی برای پاسخگویی به نیازهای فعالیت‌های مختلف پرواز و در عین حال تضمین ایمنی، نظم و کارایی دارد. علاوه بر این، از طریق هماهنگی، می توان پیوندها و فرآیندهای غیر ضروری را کاهش داد، کارایی مشارکتی هر پیوند را بهبود بخشید و هزینه عملیاتی کلی را کاهش داد. ثانیا، ایمنی و ثبات را با هماهنگی به عنوان هسته تضمین کنید. تضمین ایمنی اقتصاد در ارتفاعات نه تنها به قوانین، مقررات و نظارت بستگی دارد، بلکه مهمتر از آن، در درجه اول به پیشگیری بستگی دارد. با هماهنگی همه جوانب برای ایجاد یک سیستم مدیریت ایمنی سالم و مکانیسم نظارت، ایمنی و قابلیت اطمینان فعالیت های پرواز در ارتفاع پایین را تضمین کنید. از طریق نظارت زمان واقعی هماهنگ، ارزیابی ریسک، واکنش اضطراری و سایر اقدامات، کشف و حذف به موقع خطرات ایمنی و اطمینان از توسعه پایدار اقتصاد در ارتفاع کم. ثالثاً، با هماهنگی به عنوان هسته، منافع یا منافع را به حداکثر برسانید. بدون مزایا، شرکت ها نمی توانند دوام بیاورند. توسعه اقتصاد کم ارتفاع تبدیل به قلعه ای در هوا شده است. مدیریت هوانوردی غیرنظامی باید منافع همه طرف ها را هماهنگ کند. از جمله دولت، بنگاه‌ها، مصرف‌کنندگان و غیره. هدف از هماهنگی ایجاد تعادل بین منافع همه طرف‌ها، حصول اطمینان از اینکه همه طرف‌ها می‌توانند بازده و منافع معقول در توسعه اقتصاد ارتفاع کم به دست آورند، دستیابی به حداکثر منافع و برد-برد است. ، و توسعه اقتصاد ارتفاع کم را ترویج می کند.
به طور خلاصه، توسعه اقتصاد در ارتفاع کم فرصت ها و چالش های جدیدی را برای مدیریت هواپیمایی کشوری به ارمغان آورده است. مدیریت هوانوردی غیرنظامی باید نبض زمان را درک کند، فعالانه به چالش‌ها پاسخ دهد، توسعه را با نوآوری هدایت کند، حاکمیت قانون را تضمین کند، و سیاست‌های علمی را برای ارتقای توسعه پایدار و سالم اقتصاد ارتفاع پایین هدایت کند و انگیزه‌های جدیدی را القا کند. در توسعه اقتصادی و اجتماعی کشورم.