محل نصب چراغ انسداد هوانوردی|تنظیمات نصب چراغ های انسدادی با شدت متوسط چراغ های انسدادی با شدت بالا
پیشنهاداتی در مورد نحوه ترکیب چراغ های انسداد کم، متوسط و/یا با شدت بالا برای نشان دادن موانع.
یک یا چند چراغ انسداد با شدت کم، متوسط یا زیاد باید تا حد امکان نزدیک به بالای جسم قرار داده شود.
چراغ های انسداد در بالا باید طوری تنظیم شوند که حداقل بالاترین نقطه یا بالاترین لبه جسم را نسبت به سطح محدودیت مانع نشان دهند.
اما در استفاده واقعی به دلیل در نظر گرفتن حفاظت در برابر صاعقه عموماً با توجه به ارتفاع حدود 1 تا 3 متر جمع می شود. توصیهها- برای دودکشها یا دیگر سازههای مشابه، چراغهای بالا باید در یک موقعیت کمتر در زیر بالا قرار گیرند تا آلودگی ناشی از دود و غیره به حداقل برسد. معمولاً 3 تا 5 متر پایینتر است.
برای یک برج یا سازه آنتن با ملحقاتی مانند آنتن یا میله با طول بیش از 12 متر که باید در طول روز توسط چراغ های انسدادی با شدت بالا مشخص شود، در صورتی که نصب چراغ های انسدادی با شدت بالا در بالای آن عملی نباشد. ضمیمه، باید چراغ انسدادی با شدت بالا را در بالاترین نقطه ممکن نصب کنید و در صورت امکان، یک چراغ انسداد با شدت متوسط نوع A در بالای زائده نصب کنید.
برای یک جسم بزرگ یا گروهی از اجسام متراکم، نور بالا حداقل باید بالاترین نقطه یا بالاترین لبه را نسبت به سطح محدودیت مانع نشان دهد تا طرح کلی و محدوده اصلی جسم را مشخص کند. اگر دو یا چند لبه با ارتفاع یکسان وجود داشته باشد، نزدیکترین لبه به منطقه فرود باید علامت گذاری شود. در مواردی که از چراغ های انسدادی با شدت کم استفاده می شود، فاصله طولی آنها نباید بیشتر از 45 متر باشد. در مواردی که از چراغ های انسدادی با شدت متوسط استفاده می شود، فاصله طولی آنها نباید بیشتر از 90 متر باشد.
توصیه - زمانی که سطح محدودیت مانع درگیر یک صفحه شیبدار است و بالاترین نقطه جسم بیرون زده بالای سطح محدودیت مانع بالاترین نقطه خود جسم نیست، یک نور مانع باید به بالاترین نقطه جسم اضافه شود.
هنگامی که بالای مانع مشخص شده با نور مانع با شدت متوسط نوع A از سطح زمین اطراف یا ارتفاع بالای ساختمان های مجاور (زمانی که مانع توسط چندین ساختمان احاطه شده است) بیشتر از 105 متر باشد، چراغ مانع باید وسط اضافه شود چراغ های انسداد سطح میانی اضافی باید تا آنجا که ممکن است در فاصله مساوی حداکثر 105 متر بین چراغ های انسداد بالایی و زمین یا ارتفاع بالای ساختمان های مجاور بسته به موقعیت نصب شوند.
هنگامی که بالای مانع مشخص شده با نور مانع با شدت متوسط نوع B از سطح زمین اطراف یا ارتفاع بالای ساختمان های مجاور (زمانی که مانع توسط چندین ساختمان احاطه شده است) بیشتر از 45 متر باشد، یک چراغ مانع باید وسط اضافه شد چراغهای انسداد لایه میانی اضافی باید چراغهای انسدادی نوع B متناوب و چراغهای انسدادی با شدت متوسط نوع B باشند و در صورت لزوم، فاصله بین چراغهای انسداد بالایی و زمین یا ارتفاع بالای ساختمانهای مجاور باید باشد. بیش از 52 متر نیست. تنظیمات مساوی
هنگامی که بالای مانع مشخص شده با نور مانع با شدت متوسط نوع C بیش از 45 متر از ارتفاع بالای زمین اطراف یا ساختمان های مجاور (زمانی که مانع توسط چندین ساختمان احاطه شده است) بیشتر از 45 متر باشد، چراغ مانع باید وسط اضافه شود چراغ های انسداد سطح میانی اضافی باید تا آنجا که ممکن است در فاصله مساوی حداکثر از 52 متر بین چراغ های انسداد بالایی و زمین یا ارتفاع بالای ساختمان های مجاور نصب شوند.
در مواردی که از چراغهای انسدادی نوع A استفاده میشود، چراغهای انسداد باید طبق مقررات مربوطه به طور مساوی بین زمین و چراغهای انسداد بالایی در فاصله حداکثر 105 متری قرار گیرند، اما میتوان از ساختمانهای مجاور زمانی استفاده کرد که جسم مورد نظر باشد. توسط چندین ساختمان احاطه شده است. ارتفاع بالای جسم جایگزین زمین برای تعیین تعداد لایه های چراغ های انسدادی می شود.
در مواردی که از چراغ های انسداد با شدت بالا نوع B استفاده می شود، چراغ های انسداد باید در سه سطح زیر نصب شوند:
——بالای برج؛
——پایین ترین نقطه خط تعلیق سیم یا کابل؛
—— ارتفاع وسط تقریبی بین دو طبقه فوق.
توجه: در برخی موارد، ممکن است لازم باشد چراغها در خارج از برج قرار گیرند.