روش های چشمک زن چراغ های انسداد هواپیمایی چیست؟ حالت های چشمک زن چراغ های انسداد هوانوردی را می توان به دو نوع تقسیم کرد، یکی حالت چشمک زن و دیگری حالت روشنایی ثابت.
روشنایی ثابت روش روشنایی چراغ های انسداد هوانوردی با شدت کم است. چراغ های انسداد هوانوردی با شدت پایین فقط باید در شب روشن بمانند. فلاشینگ به چراغ های انسداد هوانوردی با شدت متوسط و چراغ های انسداد هوانوردی با شدت بالا اشاره دارد. این دو نوع لامپ برای ارائه هشدار و راهنمایی واضح نیاز به فلش زدن دارند.
تعداد دفعات چشمک زدن چراغ انسداد هوانوردی مورد نیاز است و در مدت زمان مشخص شده، هشدار چشمک زن باید به رنگ مورد نیاز انجام شود. بنابراین با توجه به تعداد فلاش های لامپ می توان فلاش را به دو حالت فلاش انفجاری و فلاش آهسته تقسیم کرد.
فلاش بارق و تغییر آهسته هر دو فلاش هستند، که به سرعت ماندن خود لامپ برای یک زمان روشن در یک زمان مشخص اشاره دارد. فلاش انفجاری به این معنی است که نور مانع دارای سرعت نوری سریع و زمان ماند نوری کوتاهی است. فلش از ابتدا تا انتها فقط یک لحظه است. تغییر آهسته و چشمک زن پشت سر هم متضاد هستند. تغییر آهسته به این معنی است که زمان تابش نور لامپ به آرامی باقی می ماند. فلش لامپ برای مدتی از ابتدا تا انتها طول می کشد تا به آرامی خاموش شود. این نوع روش چشمک زن تغییر کند است.
هیچ الزام مشخص و واضحی برای روش چشمک زن چراغ انسداد هوانوردی برای خود تغییر چشمک زن یا آهسته وجود ندارد. صرف نظر از اینکه خود لامپ چشمک می زند یا کند می شود، باید الزامات مشخصات چراغ انسداد هوانوردی را برای تعداد چشمک زدن خود چراغ انسداد و لامپ هنگام چشمک زدن برآورده کند. خود شدت نور مؤثر باید برآورده شود.