چراغ های اخطار در زندگی روزمره بسیار متداول هستند و چراغ های انسداد هوانوردی به ندرت توسط افراد زیادی دیده می شود، اما کاربردهای گسترده ای نیز دارند. اگرچه هر دوی آنها نقش هشدار دهنده مهمی دارند، اما تفاوت های زیادی در کاربرد وجود دارد.
چراغ هشدار:
چراغ های هشدار عمدتاً برای حفظ ایمنی جاده استفاده می شود. با توجه به نوع خودرو و کاربرد، محصولات مختلفی وجود دارد. منابع نور معمولاً مورد استفاده شامل لامپ ها، فلاش های LED و لوله های زنون هستند. آنها معمولا در ماشین های پلیس استفاده می شوند. وسایل نقلیه مهندسی، کامیون های آتش نشانی، وسایل نقلیه اضطراری، وسایل نقلیه مدیریت پیشگیری، وسایل نقلیه تعمیر و نگهداری جاده، تراکتور، وسایل نقلیه A/S اضطراری، تجهیزات مکانیکی و غیره. ماشین آلات، مهندسی شیمی، مخابرات، کشتیرانی، متالورژی و سایر صنایع.
چراغ های انسداد هوانوردی:
چراغ های انسداد هوانوردی نیز نقش هشداردهنده ای دارند، اما عمدتاً در زمینه هوانوردی استفاده می شوند. نقش آنها نمایش موثر و واضح طرح کلی موانع است. لازم است به واحدهای پرواز در شب اجازه داده شود تا قضاوت پرواز مؤثری داشته باشند. سه نوع چراغ انسداد هوانوردی وجود دارد: شدت کم، شدت متوسط و شدت بالا. تا زمانی که ارتفاع ساختمان بیش از 45 متر باشد، باید چراغ های انسداد هوانوردی نصب شود.
انواع مختلف چراغ های انسداد هوانوردی از نظر رنگ نور، فرکانس چشمک زن و حالت فلاش متفاوت هستند و الزامات روشنی برای تنظیم نوع چراغ های انسداد هوانوردی در ارتفاع های مختلف وجود دارد و به دلیل استفاده طولانی مدت در خارج از منزل، آنها وجود دارند. الزامات بالاتری برای کیفیت لامپ ها هستند.